ગઝલ: આબરૂ

ગઝલ

છાની રહી શકી ન સિકંદરની આબરૂ,

મુઠ્ઠી ખૂલી કે ગઈ છે બરાબરની આબરૂ.

સંભાળજે કે છેક ગહન ઘા સદા રહે,

જોજે ન દોસ્ત, જાય આ ખંજરની આબરૂ.

ઉપર સપાટી પર કદી તરશે ન મોતીઓ,

પેટાળમાં રહે છે સમંદરની આબરૂ.

ફૂલો વચાળે રહીને સુમન થઈ જવાય છે,

ઓછી ન ગણ તું કોઈ મુજાવરની આબરૂ.

કંકાસના સ્વરૂપમાં નીકળી ગઈ બહાર,

ઘરમાં રહી શકી નહીં જે ઘરની આબરૂ.

તારા બધા જ ભાવ મને લાગશે સમાન,

આદર સમાન હોય અનાદરની આબરૂ.

હદથી વધારે એ કસોટી નહીં કરી શકે,

ભક્તોની આબરૂ જ છે ઈશ્વરની આબરૂ.

છેવટ ‘જલાલ’ કંઈક મળ્યું આ ગઝલરૂપે,

છેવટ ‘જલાલ’ રહી ગઈ અક્ષરની આબરૂ.

        – જલાલ મસ્તાન ‘જલાલ’

          ૯૮૭૯૧ ૯૭૬૮૬

Advertisements
This entry was posted in ગઝલ. Bookmark the permalink.

3 Responses to ગઝલ: આબરૂ

  1. bazmewafa કહે છે:

    સચેજ સચવાઈ ગઝલના ઘરની આબરૂ!
    સુંદર ગઝલ.કબિલે દાદ.ધન્યવાદ.
    મુહમ્મ્દઅલી વફા

  2. વાહ જલાલભાઈ…
    કાબિલ-એ-દાદ ગઝલ થઈ છે બહુજ ગમી… એમાંય આ શેર લા-જવાબ..
    તારા બધા જ ભાવ મને લાગશે સમાન
    આદર સમાન હોય અનાદરની આબરૂ.
    -અભિનંદન.
    મારી ગઝલો માણવા આમંત્રણ….www.drmahesh.rawal.us પધારો.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s