ગઝલ: આબરૂ

ગઝલ

છાની રહી શકી ન સિકંદરની આબરૂ,

મુઠ્ઠી ખૂલી કે ગઈ છે બરાબરની આબરૂ.

સંભાળજે કે છેક ગહન ઘા સદા રહે,

જોજે ન દોસ્ત, જાય આ ખંજરની આબરૂ.

ઉપર સપાટી પર કદી તરશે ન મોતીઓ,

પેટાળમાં રહે છે સમંદરની આબરૂ.

ફૂલો વચાળે રહીને સુમન થઈ જવાય છે,

ઓછી ન ગણ તું કોઈ મુજાવરની આબરૂ.

કંકાસના સ્વરૂપમાં નીકળી ગઈ બહાર,

ઘરમાં રહી શકી નહીં જે ઘરની આબરૂ.

તારા બધા જ ભાવ મને લાગશે સમાન,

આદર સમાન હોય અનાદરની આબરૂ.

હદથી વધારે એ કસોટી નહીં કરી શકે,

ભક્તોની આબરૂ જ છે ઈશ્વરની આબરૂ.

છેવટ ‘જલાલ’ કંઈક મળ્યું આ ગઝલરૂપે,

છેવટ ‘જલાલ’ રહી ગઈ અક્ષરની આબરૂ.

        - જલાલ મસ્તાન ‘જલાલ’

          ૯૮૭૯૧ ૯૭૬૮૬