આટલી મોંઘી, અરે, સાડી ન લે,
કોટ ફંફોસી બધું કાઢી ન લે.
બિલ ભર્યું છે મેં હવે ચલ ઘર ભણી,
બે વધ્યા છે તેય તું માગી ન લે.
કોઈનો લેટર નથી ફાઇલમાં,
તું ગઝલ મારી બધી વાંચી ન લે.
રે, બચતનો અર્થ આવો છે નહીં,
શાક તો તાજું જ લે, વાસી ન લે.
હદ થઈ રાણી, તમારા શોખની,
આટલું તો કોઈ પણ સાંખી ન લે.
સ્વપ્નમાં (પણ) મોંઘી ખરીદી કર નહીં,
સિંગ સસ્તી હોય તો ખારી ન લે.
આ ગઝલ નહીં છાપ તોયે ચાલશે,
પણ ચુનંદા શેર તો કાઢી ન લે.
‘પ્રભાત’ દૈનિક, તા. ૧૮ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૯૬, પાનઃ ૪.
