સ્વર્ગને ત્યજી (ગઝલ)

બદલાઈ ગઈ છે દોસ્ત, હવે આપણી ડગર,

ક્યાં કોણ જઈને પહોંચશે, અલ્લાહને ખબર.

 

હોય શરાબ કે પછી હો આપની નજર,

મસ્તક ઉ૫ર રહે છે સદા કેફની અસર.

 

તારા સદન ભણી જ કદમ કેમ જાય છે?

લાગે છે તારું ઘર છે, હશે એ જ મારું ઘર.

 

ડામરના માર્ગની નીચે છે બાળપણ દફન,

બનતું રહ્યં છે ગામ વતનનું મહાનગર.

 

અહીં આવવા મથે છે બધા સ્વર્ગને ત્યજી-

ચાલ્યા ગયા છે લોક જે તમને મળ્યા વગર.

 

પાંચેક શેરમાં જ ગઝલ પૂર્ણ થાય છે.

              કેવી ‘જલાલ’ લાગણી આવે છે માપસર!  (૨૦૦૦)

 

-જલાલ મસ્તાન ‘જલાલ’

‘ખૅરિયત’માં પાનઃ ૯૯

3 Comments

  1. 1

    સરસ લખો છો. હ્રદયસ્પર્શી અને મર્મસ્પર્શી.

  2. 2

    ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં આપનું ભાવભીનું સ્વાગત છે. બધી ગઝલો પર નજર નાંખી ગયો. મઝા આવી. બસ આમ જ નવી ગઝલો મુકતાં રહો. શુભેચ્છાઓ.

  3. 3

    અહીં આવવા મથે છે બધા સ્વર્ગને ત્યજી-

    ચાલ્યા ગયા છે લોક જે તમને મળ્યા વગર.
    સરસ


RSS Feed for this entry

Leave a Comment